Wyjazd naszej grupy w sobotę, 12 września, pokazał nam na nowo ważną prawdę – to nie budynek czy konkretne miejsce tworzą tarnowską KANĘ, ale ludzie, relacje i żywe więzi, które rodzą się między nami.

Główną atrakcją wyprawy był spływ przełomem Dunajca, który pozwolił nam bliżej poznać barwną kulturę pienińskich górali. Podróż rzeką umilali nam płynący z nami flisacy, którzy z właściwym sobie, góralskim humorem dzielili się lokalnymi opowieściami. Podziwiając wyjątkowe uroki Pienin, płynęliśmy w radosnej atmosferze. Po spływie odwiedziliśmy malownicze uzdrowiska – Szczawnicę oraz Krościenko.

Ważnym punktem wyjazdu była także wizyta w Starym Sączu, gdzie zwiedziliśmy zabytkowy klasztor sióstr klarysek, dotykając dziedzictwa i historii św. Kingi. Całość zwieńczyła wspólna Msza święta, która jako serce naszej wyprawy stała się doskonałą okazją do wdzięczności Bogu za KANĘ oraz jej Darczyńców i Kontrahentów – to dzięki nim dzieło naszego Centrum może i mogło przez blisko trzy dekady nieprzerwanie służyć ludziom i w pełni realizować swoją misję, umacniając jednocześnie swoją społeczną i chrześcijańską tożsamość.

Spędzony razem czas stał się głębokim doświadczeniem wspólnoty i przestrzenią do autentycznego bycia ze sobą. Wędrując tymi malowniczymi ścieżkami, zrobiliśmy własną, radosną „powtórkę z geografii” – dokładnie tak, jak przed laty uczynił to św. Jan Paweł II.